dipje

23. sep, 2015

 Dipje Rond me heen, allemaal bolle babybuikjes.. Moeilijk als ik (weer) een geboortekaartje krijg ofzie Als ik gewoon een uitstapje doe Soms vraag ik me af: Waarom? Waarom is die eerste poging niet gelukt? Heb ik wat fout gedaan? Ligt het misschien gewoon aan mij? Vragen waarop ik de antwoorden niet weet. Ik weet niet wat er is misgelopen. Laatst vroeg iemand aan mij: ‘Wil je babykleertjes kopen?’ Met tranen in mijn ogen moest ik antwoorden: ‘Nee, dank je, ben nog niet zwanger’. Pfff, waarom is het bij ons niet gewoon gelukt? Ik heb het weer zo moeilijk. Ik heb vragen voor mijn gynaecoloog, maar ik moet wachten. En die wachttijd maakt alles nog moeilijker.. 13 oktober is hij eindelijk voorbij, tot dan moet ik even met mijn vragen blijven zitten. Maar dat wachten, dat wachten maakt het allemaal zo moeilijk. Het verlangen word groter en groter.. Ik probeer er niet teveel mee bezig te zijn, maar in mijn woedt dat verlangen naar een kindje. Van mij en mijn man. In december zijn we 1 jaar getrouwd. Ook hij verlang zo fel naar een wondertje van ons. Het lijkt nu nog een verre droom.. Ooit, ooit wordt hij misschien werkelijkheid!